دلخوشی ها

red-lover — Thu, 08 Oct 2009 22:29:18 GMT

نمی دانـم چـرا چندیـســت بی وقفه
دلـم در بارگاه سینه می لـــرزد
چه حالی در میان چشم من پیداست
که پیش روی من آیینه می لرزد

نمی دانم چرا چندیست دستانم
پر از سرمای سوزان زمستانیست
نمی دانم چرا ژرفای احساسم
پر از اندوه و حسرت های پنهانیست

به شب ها خواب بر چشمم نمی بارد
و تا صبح از شرار غصه می سوزم
نگاه اشک ریز و غرق رازم را
به چشم ساکت دیوار می دوزم

مرا ای کوچه های سرد در یابید
منم خاکستری در پیشگاه باد
منم افسانه ای از ذهن ها رفته
منم ته مانده خاموش یک فریاد

دلم لرزید وقتی که گفتی جدا بشیم

red-lover — Wed, 03 Dec 2008 19:59:18 GMT

امشب آنقدر گریه کردم و بیدار ماندم

تا شب از روی خجالت نقاب خود را بر چهره نهاد و خود را پنهان کرد

و سپیدی سحر مغرور نمودار شد.

همیشه به او فکر میکردم به او که مانند رعدی زودگذر در آسمان زندگیم درخشید

و فقط صدای آنرا شنیدم و

خاموش شد

و من ماندم و تنهایی . . . !!!

ღ ღ

red-lover — Wed, 13 Aug 2008 20:29:18 GMT

بالاخره بعضیا به قولشون عمل کردن

یکم بار که عاشق شد، قلبش کبوتر بود و تن اش از گل سرخ. اما عشق، آن صیاد است که کبوتران را پر می دهد. و آن باغبان است که گل های سرخ را پرپر می کند. پس کبوترش را پراند و گل سرخ اش را پرپر کرد.

دوم بار که عاشق شد، قلبش آهو بود و تن اش از ترمه و ترنم. اما عشق، آن پلنگ است که ناز آهوان و مشک آهوان نرمش نمی کند، پس آهویش را درید و تن اش را به توفان خود تکه تکه کرد؛ که عشق توفان است و نه ترمه می ماند و نه ترنم.
سوم بار که عاشق شد، قلبش عقاب بود و تن اش از تنه سرو. اما عشق، آن آسمان است که عقابان را می بلعد و آن مرگ است که تن هر سروی را تابوت می کند.
پس عقابش در آسمان گم شد و تن اش تابوتی روان بر رود عشق.
و چهارم بار و پنجم بار و ششم بار و هزار بار.
هزار و یکم بار که عاشق شد، قلبش اسبی بود از پولاد و آتش و خون و تن اش از سنگ و غیرت و استخوان.
و عشق آمد در هیئت سواری با سپری و سلاحی بر قلبش نشست و عنانش را کشید، آنچنانکه قلبش از جا کنده شد.
سوار گفت: از این پس زندگی، میدان است و حریف، خداوند. پس قلبت را بیاموز که: عشق کار نازکان نرم نیست / عشق کار پهلوان است، ای پسر
آنگاه تازیانه ای بر سمند قلبش زد و تاخت. و آن روز، روز نخست عاشقی بود.

گفتم : بــــدوم تا تو همه فاصــــله هـــا را

تا زود تر از واقعــــه گویم ، گله هــــــــــا را

چون آینــــه پیش تو نشستم که ببینــــی

در من اثــــر سخت ترین زلزله هـــــــــــا را

پر نقش تــــر از فرش دلم بافته ای نیست

از بس که گــــره زد به گره حوصله هــــا را

ما تلخی نه گفتنمــــان را که شنیدیـــــــم

وقت است بنوشیــــم از این پس بله ها را

بگــــذار ببینیم بر این جغد نشستــــــــــــه

یک بــــار دگـــــــــــــــر پر زدن چلچله ها را

یک بار هم ای عشق من از عقل میندیش

بگـــــذار که دل حــــــــل بکند مساله ها را

سکوت

red-lover — Thu, 17 Apr 2008 20:29:18 GMT

روياهايت را با خودت نگه دار که بي آن به زندگي اميدي نيست ........

روزهايت را با شتاب سپري نکن که در شتاب نه آغازيست نه پاياني .......

زندگي مسابقه نيست .....سفريست با گامهاي جاري لحظه ها ........

لحظه ها را گذرانديم تا به خوشبختي برسيم ...

غافل از اينکه خوشبختي همان لحظاتي بود که گذرانديم ......

همان لحظه هايي که گذرانديم

پاییز بی باران

باران بی ابر

ابر بی آفتاب

آفتاب تنها ایستاد تا غروب

سلام . امیدوارم که حال همگی خوب باشه. این پستو قرار بود یه نفر که خودش میدونه کیه بزاره ولی نشد. اما بهم قول داده پست بعدی رو خودش بزاره. آبی باشید و سبز زندگی کنید.

بنام دوست . . .

red-lover — Wed, 19 Mar 2008 06:29:18 GMT

دوباره معجزه آب و آفتاب و زمين
شکوه جادوي رنگين کمان فروردين
شکوفه و چمن و نور و رنگ و عطر و سرود
سپاس و بوسه و لبخند و شادباش و درود
دوباره چهره نوروز و شادماني عيد
دوباره عشق و اميد
دوباره چشم و دل ما و چهره هاي بهار

بازم مثه معمول، عين همه‌ي سال‌هاي قبل، دو ساعت قبل لحظه‌ي تحويل رو میگذرونيم. لحظه‌اي که انگار آدم همه‌ي گذشته‌ش رو فراموش مي کنه و تصميم مي‌گيره يه آدم جديد بشه، ولي معمولا نمي‌شه... همه‌ي احساسات لحظه‌ي تحويل رو فراموش مي‌کنيم تا لحظه‌ي تحويل سال بعد... احساس خيلي خوب و خوشاينديه...يه آغاز جديد...از نو...

ولي امسال واقعا از نو... ديگه نبايد هيچ وقت اين احساس رو فراموش کنيم... احساسي که به آدم قوت قلب و اميد به زندگي مي‌ده... لحظه‌ي تحويل بازم مثه سال‌هاي قبل، با همون تشريفات مياد و ميره و فقط اون زماناس که تغيير مي‌کنه...هر سال اون تيک تيک هيجان‌انگيز...هر سال اون جمله‌ي خوشايند... هر سال....

به هر حال...بازم عيد رسيد...بازم يه سال جديد، با اهداف جديد و تصميم‌هاي جديد... بازم بهار رسيد...هرچند تو بعضي جاها از جمله تبريز شاید هنوز هواسرد و بورانه...!

هرچند من پاییز رودوست دارم، با اون رنگ و حالش ولي بازم احساس مي‌کنم دلم براي بهار تنگ شده... بايد از نو آغاز کرد...يه تلاش دوباره...

تعطليلات هم در راهه...هرچند از چند روز پيش شروع شده بود، ولي خوب، تعطيلات اصلي و مسافرت‌ها و شادي‌ها و جشن‌ها در راهه... ولی این تعطیلات هم مي‌گذره...خيلي زود.... خيلي هم راحت مي‌گذره...

يادش به خير که سال پيش و سال قبلش، هر روز تعطيلمون رو با يه يادداشتي از دوستان شروع مي‌کرديم...با يه آشنا...يا يه نامه، يا "تذکره الرفـقا"! ... امسال هم اينا نيستن، ولي بازم همون تعطيلات مي‌گذرن و با سرعت مي‌رن...

نمیدونم چرا امسال شور و هیجان عیدای قبلی رو برام نداره . میخوام پر از شادی و شور باشم اما نمیشه یعنی میخوام ولی نمیتونم. دلیلی هم نداره . ولی دوباره سعی میکنم . دوست دارم امسال با سالهای قبلم متفاوت باشه. پر تحول ...

خوب، همين... بازم همون حرف هاي تکراري...

"اميدوارم سالي سرشار از موفقيت و شادي داشته باشين! " اميدوارم عيد خوش بگذره...اميدوارم...اميدوارم..."

نوروز مبارک باد....................

می آیم اما کی نمیدانم . . .

red-lover — Wed, 30 Jan 2008 20:29:18 GMT

سلام به همه ی دوستای خوبم. امیدوارم که همگی شما عزیزان حالتون خوب باشه.

متاسفانه من بنا به دلایلی نمیتونم برای یه مدتی ( حدود ۳ -۲ ماه ) وبلاگو بنویسم

و اصلا نت بیام. امیدوارم که این ۸ ماهی که بودم و تموم کسایی که از این وب دیدن کردن و

خوششون اومده یا نه و همه کسایی که بهم لطف داشتن منو ببخشن.

قصد دارم که بعد این ۳-۲ ماه بیشتر بنویسم و وبلاگو یکم بهتر کنم

برام دعا کنید .همتونو از ته دل دوست دارم. آبی باشید و سبز زندگی کنید دوستان خوبم.

red-lover — Sat, 05 Jan 2008 16:29:18 GMT

نمیدانم زندگی چیست؟

اگر زندگی شکستن سکوت است سالهاست که سکوت را شکسته ام

اگر زندگی خروش جویبار است

سالهاست که در چشمه جوشان زندگی جوشیده ام

اما هیچ گاه فراموش نمیکنم که زندگی بی وفاست .

زندگی به من آموخت که چگونه اشک بریزم اما اشکهایم به من نیاموخت که چگونه زندگی کنم..!!

مثل هميشه آخر حرفم
و حرف آخرم را
با بغض مي خورم
عمري است
لبخند هاي لاغر خود را
در دل ذخيره مي کنم :
باشد براي روز مبادا !
اما
در صفحه هاي تقويم
روزي به نام روز مبادا نيست
آن روز هر چه باشد
روزي شبيه ديروز
روزي شبيه فردا
روزي درست مثل همين روزهاي ماست
اما کسي چه مي داند ؟
شايد
امروز نيز روز مبادا باشد...!!

red-lover — Wed, 19 Dec 2007 20:29:18 GMT

سختی ها و مشکلات مثل بارونیه که روی سر یه گیاه میریزه " حضورشون ناگریزه !!!

مهم سبز موندنه توی سخت ترین شرایط . مهم فرو نریختنه وقتی غمها زلزله ۹ ریشتری قلبت میشه و

همه اینها بر میگرده به نگاه تو " به طرز فکر تو . به قول یه عزیز : آنچه کرم ابریشم پایان دنیا می پندارد

در نظر پروانه آغاز زندگی است .

**با طلوع هر صبحي که بر مي خيزي احساس کن که تازه متولد شده اي مهربان باش و دوست بدار شايد

که فردايي نباشد.

چند تکه آرزو

red-lover — Thu, 22 Nov 2007 16:29:18 GMT

کاش وقتی زندگی فرصت دهد
                                                 گاهی از پروانه ها یادی کنیم
کاش بخشی از زمان خویش را
                                                 وقف قسمت کردن شادی کنیم
کاش وقتی آسمان بارانی ست
                                                  از زلال چشم هایش تر شویم
وقت پاییز از هجوم دست باد
                                                  کاش مثل پونه ها پر پر شویم
کاش وقتی چشم هایی ابریند
                                                به خود اییم و سپس کاری کنیم
از نگاه زرد گلدانهایمان
                                                  کاش با رغبت پرستاری کنیم
کاش دلتنگ شقایق ها شویم
                                                   به نگاه سرخ شان عادت کنیم
کاش شب وقتی که تنها می شویم
                                                     با خدای یاس ها خلوت کنیم
کاش گاهی در مسیر زندگی
                                                   باری از دوش نگاهی کم کنیم
فاصله های میان خویش را
                                                     با خطوط دوستی مبهم کنیم

اخرهاي فصل پاييز يه درخت پير و تنها*تنها برگي روي شاخش مونده بود ميون برگها*يه شبي درخت به

برگ گفت کاش بموني درکنارم*آخه من ميون برگها فقط تنها تو رو دارم*وقتي برگ درخت رو مي ديد داره

ازغصه ميميره*با خدا راز و نياز کرد اون رو از درخت نگيره*با دلي خرد و شکسته گفت نذارازاون جدا

شم*اي خداکاري بکن که تا بهارهمين جا باشم*برگ توخلوت شبونه از دلش با خدا مي گفت*غافل ازاينکه

يه گوشه باد همه حرفاشو ميشنفت*باد اومد باخنده اي گفت آخه اين حرفها کدومه*با هجوم من رو شاخه

عمرهر دوتون تمومه*يه دفعه باد خيلي خشمگين با يه قدرتي فراوون*سيلي زد به برگ و شاخه تا بگيره

از درخت جون*ولي برگ مثل يه کوهي به درخت چسبيد و چسبيد*تا که باد رفت پيش بارون، بارون هم

قصه رو فهميد*بارون گفت با رعد و برقم مي سوزونمش تا ريشه*تا که آثاري نمونه ديگه از درخت و

بيشه*ولي بارونم مثل باد توي اين بازي شکست خورد!*به جايي رسيد که بارون آرزو مي کرد که

ميمرد*برگ نيفتاد از رو شاخه آخه اين کارخدا بود*هرکي زندگيش رو باخته دلش از خدا جدا بود

red-lover — Thu, 01 Nov 2007 16:29:18 GMT

و باران سخت مي بارد در يک شب سرد پاييزي. اين آغازي ديگر است و اين منم، گمشده در مه،

ستاره اي سرگردان در کهکشاني بي انتها، فرورفته در قعر اقيانوسي عميق و تاريک. من گم شده ام،

من در دنياي متروک تنهايي خود که تاريک ترين شب ها و ابري ترين روزها را دارد و باد زير آوار غروب کوچه هايش را دلتنگ مي نوازد گم شده ام. آري من گم شده ام...

____________**__**_____*
___________***_*__*_____*
__________****_____**___******
_________*****______**_*______**
________*****_______**________*_**
________*****_______*_______*
________******_____*_______*
_________******____*______*
__________********_______*
__***_________**______**
*******__________**
_*******_________*
__******_________*_*
___***___*_______**
___________*_____*__*
_______****_*___*
_____******__*_**
____*******___**
____*****______*
____**_________*
_____*_________*
_____________*_*
______________**_________

دير گاهيست كه تنها شده ام قصه غربت صحرا شده ام وسعت درد فقط سهم من است بازهم قسمت

غم ها شده ام دگر آيينه ز من بي خبر است كه اسير شب يلدا شده ام من كه بي تاب شقايق بودم

همدم سردي يخ ها شده ام كاش چشمان مرا خاك كنيد تا نبينم كه چه تنها شده ام....

سلام به همه دوستای خوبم. امیدوارم که حال همگی خوب باشه. میخوام ایندفعه دو تا آهنگ خیلی قشنگ براتون بزارم. امیدوارم که خوشتون بیاد . راستی من از این به بعد هر ماه یه بار آپ میکنم در ضمن نظر یادتون نره.آبی باشید و سبز زندگی کنید.

>> download