تبليغاتX
دلخوشی ها

سختی ها و مشکلات مثل بارونیه که روی سر یه گیاه میریزه " حضورشون ناگریزه !!!

مهم سبز موندنه توی سخت ترین شرایط . مهم فرو نریختنه وقتی غمها زلزله ۹ ریشتری قلبت میشه و

همه اینها بر میگرده به نگاه تو " به طرز فکر تو . به قول یه عزیز : آنچه کرم ابریشم پایان دنیا می پندارد

در نظر پروانه آغاز زندگی است .  

 

**با طلوع هر صبحي که بر مي خيزي احساس کن که تازه متولد شده اي مهربان باش و دوست بدار شايد

 که فردايي نباشد.

             

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386ساعت 0:0 توسط محمد |

    
کاش وقتی زندگی فرصت دهد
                                                 گاهی از پروانه ها یادی کنیم
کاش بخشی از زمان خویش را
                                                 وقف قسمت کردن شادی کنیم
کاش وقتی آسمان بارانی ست
                                                  از زلال چشم هایش تر شویم
وقت پاییز از هجوم دست باد 
                                                  کاش مثل پونه ها پر پر شویم
کاش وقتی چشم هایی ابریند
                                                 به خود اییم و سپس کاری کنیم
از نگاه زرد گلدانهایمان
                                                  کاش با رغبت پرستاری کنیم
کاش دلتنگ شقایق ها شویم
                                                   به نگاه سرخ شان عادت کنیم
کاش شب وقتی که تنها می شویم
                                                     با خدای یاس ها خلوت کنیم
 کاش گاهی در مسیر زندگی
                                                   باری از دوش نگاهی کم کنیم
فاصله های میان خویش را
                                                     با خطوط دوستی مبهم کنیم
                                         
        
 

               

                                                                                                        اخرهاي فصل پاييز يه درخت پير و تنها*تنها برگي روي شاخش مونده بود ميون برگها*يه شبي درخت به

برگ گفت کاش بموني درکنارم*آخه من ميون برگها فقط تنها تو رو دارم*وقتي برگ درخت رو مي ديد داره

ازغصه ميميره*با خدا راز و نياز کرد اون رو از درخت نگيره*با دلي خرد و شکسته گفت نذارازاون جدا

شم*اي خداکاري بکن که تا بهارهمين جا باشم*برگ توخلوت شبونه از دلش با خدا مي گفت*غافل ازاينکه

يه گوشه باد همه حرفاشو ميشنفت*باد اومد باخنده اي گفت آخه اين حرفها کدومه*با هجوم من رو شاخه

عمرهر دوتون تمومه*يه دفعه باد خيلي خشمگين با يه قدرتي فراوون*سيلي زد به برگ و شاخه تا بگيره

از درخت جون*ولي برگ مثل يه کوهي به درخت چسبيد و چسبيد*تا که باد رفت پيش بارون، بارون هم

قصه رو فهميد*بارون گفت با رعد و برقم مي سوزونمش تا ريشه*تا که آثاري نمونه ديگه از درخت و

بيشه*ولي بارونم مثل باد توي اين بازي شکست خورد!*به جايي رسيد که بارون آرزو مي کرد که

ميمرد*برگ نيفتاد از رو شاخه آخه اين کارخدا بود*هرکي زندگيش رو باخته دلش از خدا جدا بود

                      

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه یکم آذر 1386ساعت 20:0 توسط محمد |