کوله از شانه ام افتاده کمک می خواهم

روزگاریست که آن سوی دعایم خالی است

محض روی گل سجاده کمک می خواهم

مانده ام با خود و این عشق زمینی که خدا

به من سر به هوا داده کمک می خواهم

رد پاهای مرا از ذهن خاک بگیر

یـک نفس مانده به فریاد کمک می خواهم

عاشـقی معترفم جرم بزرگیست ولی

اتفاقیست که افتاده کمک می خواهم

      مرگ سهم ماست میدانم

یک نفر بی گناه می گرید

      یک نفر بی گناه میمیرد

در دلش جای پاست میدانم

  آه او آشناست میدانم

می سپارم تو را به آینه

      آیینه بی ریاست می دانم

دردها بی سوال می آیند

       به جرم نکرده می سوزیم

زندگی بی وفاست میدانم

               کس جای در این خانه ویرانه ندارد

دل را به کف هر که نهم باز پس آرد

کس تاب نگهداری دیوانه ندارد

در بزم جهان جز دل حسرت کش ما نیست

             آن شمع که میسوزد و پروانه ندارد

چون ماه شبی میکشم از پنجره سر

اندوه که خورشید شدی تنگ غروب

افسوس که مهتاب شدی وقت سحر

گفتا تو فرهادی مگر

گفتم خرابت میشوم

گفتا تو آبادی مگر

گفتم ندادی دل به من

گفتا تو جان دادی مگر

گفتم ز کویت میروم

گفتا تو آزادی مگر

گفتم فراموشم مکن

گفتا تو در یادی مگر

  کاش بودی از دل من با خبر                *****      گریه ام میکرد بر قلبت اثر

  کاش می شد مرهم زخمم شوی       *****      کاش می شد همدم عشقم شوی

  کاش می شد خواب را تعبیر کرد         *****      کاش می شد عشق را تفسیر کرد

 کاش می شد مثل باران می شدیم    *****      کاش می شد رعد و طوفان می شدیم

 کاش می شد عشق را بهتر شناخت     *****     نغمه ای از عشق و از مستی نواخت

 کاش می شد عشق را معنا نمود     *****     اندر این غربت کمی غوغا نمود 

 نظر یادتون نره